Wil je meer informatie?

Michiel Westra

06 4435 1548

envelop   linkedin mi TwitterWhite

Ivo van Dinteren

06 4643 7515

envelop   linkedin mi TwitterWhite

Deelnemerservaring van de MasterMind

Wednesday, 24 February 2016 11:25 Written by  Anke Janssen
Rate this item
(0 votes)

Daar zit ik dan… voor me ligt een hippe folder.  ‘Eerst zijn, dan doen’ staat erop. Het zegt me weinig. ‘Zijn’, tja dat werkwoord denk ik te kennen en wie ik zelf ben… na verschillende opleidingen en coachingstrajecten moet dat toch ook een ‘makkie’ zijn. Maar als ik eerst ‘ben’ en dan ‘doe’, wie bén ik dan? Hmmm, het duizelt even in mijn hoofd.

Zoals er zich zoveel in mijn hoofd afspeelt. Ik vraag me zoveel af, probeer me voor te stellen, af te wegen, te schetsen… alles in mijn hoofd. Dat mijn hoofd een bovennormale afmeting heeft, is dan ook vrij logisch. En voordat de beeld-denkers hun eigen hoofden nu vullen met afbeeldingen van E.T., Gordon Heuckeroth en andere ‘groothoofdigen’, zo opvallend groot is mijn hoofd nou ook weer niet. Maar groot genoeg voor allerlei gedachten en ook nog groot genoeg voor de nodige bewegingsvrijheid van deze gedachten… ze dwalen rond, ze zoeken elkaar op en heel schattig, ze vermenigvuldigen zich. Nu ben ik op zich niet zo heel vies van vermenigvuldigen, maar als gedachten in mijn hoofd het doen, heb ik daar aardig wat last van. Terug naar Mastermind, waarom zat ik hier, ja, juist daarom dus, mijn hoofd, focus. Ik maak kennis met twee mannen, Ivo en Michiel, en het woord ‘mannen’ is misschien verkeerd gekozen, ze zijn jong en hip. Ik bedenk me hoe ik ze bij mijn vrienden ga noemen. Een aantal celebrities komen in mij op als ik kijk naar de skinny jeans van een van hen. Zou dat ook een combinatie zijn geweest van plat op bed in een bepaalde houding, nagels die scheuren door het rukken aan spijkerstof en frustraties om plaatselijk lichaamsvet? Vast niet, het ziet er allemaal héél smooth uit. Zo soepel dat uittrekken ook niet heel lastig moet zijn. En aantrekkelijker zal ogen dan dat gestuntel van mij als mijn schoenmaat 40 nog door het smalste stukje van die ‘slimfit’ moet. Ik richt me weer tot de gezichten van de mannen. ‘Wat is het doel van dit gesprek?’, vraag ik. Want dat is mijn manier om gesprekken aan te gaan. Ik ga voor doelbewust, opbrengstgericht en effectief. Ook vandaag dus, ook na het inzoomen op die skinny jeans. En ondanks dat praten met deze hippe gasten niet moeilijk is voor mij, twijfel ik. Achter mijn strakke en zelfverzekerde blik zit onzekerheid. Onzekerheid en angst. Angst voor het onbekende, angst voor onwetendheid, angst om te falen. Want zou dit alles gevolgen kunnen hebben voor het veilige leven dat ik nu leid? Het moment dat ik me dit afvraag, weet ik het antwoord al. En gelijk kleur ik rood en pers ik mijn minder krachtige woorden met kleine beetjes lucht naar buiten. Kak!, de hippe gasten zien het ook. Nou is dat niet zo heel moeilijk, mijn nek komt overeen met de vuurrode keelzak van de fregatvogel. En als je de moeite neemt dit mooie beestje te Googlen, weet je dat ik niet overdrijf. Nog steeds aan tafel met Ivo en Michiel, de twee jonge mannen zien niet alleen mijn roodheid, ze voelen ook mijn angst, en erger nog, ze confronteren me ermee. Bah… even wil ik hier vandaan. Mijn nieuwsgierigheid wint het van mijn twijfel, want ik wil het ook kunnen, ik wil weten hoe ze dit doen. Dat voelen, hoe doen ze dat? Kan dat ook met plussen en minnen, voors en tegens? Ik zie de mannen elkaar aankijken, ik weet dat ze twijfelen nu ze mijn gestuntel ervaren. Zouden ze zich afvragen of ik wel pas in ‘de groep’? Of ik nog wel te redden ben? Ik weet ze te overtuigen, blijkbaar hebben ze in dat gestuntel de kern gezien, mijn kern, mijn vele denken, mijn onrust, mijn onzekerheid. Of hebben ze toch de afmeting van mijn hoofd aardig kunnen inschatten… en kennen ze de feiten en fabels van ‘groothoofdigen’?!  Never mind, ik ga het doen, ik gooi me in het diepe, ik ga starten met Mastermind!


En wat ik toen nog niet wist, weet ik nu. De Mastermind was een bijzondere persoonlijke ontdekkingstocht. Ik heb de mooiste stappen gezet; vooruit en soms ook stapjes terug! Ik heb interessante ontmoetingen gehad en ben een scala van mooie herinneringen rijker. Maar het allermooiste, ik ben nu veel meer ik, ik weet wat ik met ik kan, hoe ik echt in elkaar steek, hoe ik deze ik ben geworden en ik ben dichter bij mezelf dan ooit!

Anke Janssen – Basisschooldirecteur

Deelneemster MasterMind 2015/2016

 

Read 2628 times Last modified on Wednesday, 25 January 2017 13:37
More in this category: Deelnemerservaring MasterMind »